Wysunięcie na pierwszy plan infekcyjnej etiologii ostrych biegunek stanowiło podstawę do wdrożenia współczesnych zasad zapobiegania zakażeniom jelitowym u niemowląt. Główna rola przypada tu: higienie pożywienia (ogromne osiągnięcie stanowiło wprowadzenie jałowego mleka w proszku), higienie karmienia (czystość piersi, smoczka, butelki) oraz czystość osoby pielęgnującej dziecko (biegunka = choroba „brudnych rąk”). Spostrzeżenia epidemiologiczne wykazały jednak, że nie jest to wystarczające. Część bakterii, m. in. pałeczki okrężnicy, wytwarza formy przetrwalnikowe, które mają zdolność kilkudniowego przeżycia w kurzu. Stąd też zrodziła się konieczność dezynfekcji bieżącej pomieszczeń przeznaczonych dla niemowląt z biegunką, dezynfekcji brudnych pieluszek (ważna droga rozprzestrzeniania się zakażeń w warunkach szpitalnych), ręczników i klamek. Słowem, współczesny oddział szpitalny przeznaczony dla niemowląt z zakażeniami jelitowymi odpowiadać powinien wszystkim warunkom wymaganym dla oddziału przeznaczonego dla chorób zakaźnych.