Enteroglukagon (GLI—Glukagon Like Immunoreactiyity) — immunoreaktywność glukagonopodobną w jelicie. Komórki wydzielające GLI (komórki L) zlokalizowane są głównie w dalszym odcinku jelita czczego, Strukturalnie komórki L przypominają komórki A wysp trzustkowych wydzielające glukagon. Komórki L występują licznie w jelicie płodu. Przypuszcza się, że w przewodzie pokarmowym w życiu pozałonowym są one pozostałością filogenetyczną. Glukagon i CLI mają prawdopodobnie wspólny prohormon glicentynę, z której w wyniku proteolizy mogą powstawać peptydy GLI lub glukagon wyspowy . W przewodzie pokarmowym występuje kilka odmian cząsteczkowych GLI, a przede wszystkim cząsteczki o ciężarze 4 tys. i 10 tys. Peptyd o ciężarze 4 tys. wykazuje powinowactwo do receptorów glukagonowych hepatocytów. Znaczenie CLI w fizjologiii przewodu pokarmowego jest niejasne. Wykazuje on działanie biologiczne zbliżone do glukagonu. Związane jest ono z aktywacją układu cyklazy adenilowej w komórce wątrobowej (glukogenoliza) i tłuszczowej (lipoliza). GLI, podobnie jak glukagon, hamuje wydzielanie soku żołądkowego (także stymulowane przez gastrynę czy pentagastrynę) oraz zmniejsza perystaltykę jelit.