Przypuszcza się, że jest ona głównym przekaźnikiem czucia bólu. W przewodzie pokarmowym substancja P wydzielana jest przez kornórki EC w nabłonku błony śluzowej oraz występuje w obu splotach śród- ściennych i włóknach nerwowych przełyku, żołądka i jelit. Substancja P jest jednym z regulatorów czynności motorycznej przewodu pokarmowego. Wywołuje wzmożoną perystaltykę, bóle brzucha, spadek ciśnienia krwi i zaczerwienienie twarzy. Znaczną zawartość substancji P stwierdzono w tkance nowotworowej w gen glioneuroblastoma. W chorobie Hirschsprunga, w części bezzwojowej jelita brak jest substancji P i VIPu lub występuje znaczny niedobór obu tych peptydów.Definicja biegunki. Biegunką nazywamy stan, w którym dziecko oddaje 3 lub więcej wolnych stolców w ciągu 12 godzin lub też w tym czasie oddało I płynny stolec z domieszką krwi, śluzu lub ropy. Na infekcyjny charakter biegunki wskazuje api- i endemiczny związek z innymi zachorowaniami, podwyższona temperatura ciała oraz charakter wypróżniania, tj. stwierdzenie śluzu, ropy lub krwi w kale. Na wirusową etiologię biegunki wskazywać może wspólistnienie objawów nieżytowych ze strony noso-gardzieli. Biegunce infekcyjnej często towarzyszą inne objawy ze strony przewodu pokarmowego: wymioty, gazy, wzdęcia, brak łaknienia. W starszym piśmiennictwie pediatrycznym ostre infekcyjne stany biegunkowe u niemowląt obejmowane były określeniem ostre zaburzenia w odżywianiu”.