Na przełomie XIX i XX wieku niepodzielnie panował pogląd, że przyczyną ostrych stanów biegunkowych u niemowląt jest zatrucie nieświeżymi produktami pokarmowymi (intoxicatio alimentaris). Próby wykazania etiologii bakteryjnej ostrych stanów biegunkowych początkowo nie dały wyników pozytywnych (Pcttenhofer doświadczenia na samym sobie z pałeczkami cholery, Brudziński próba określenia roli zmiany fizjologicznej flory bakteryjnej i in.). Dopiero badania Adama i Brokmana (lata dwudzieste) nad patogenną rolą niektórych, tzw. enteropatogennych szczepów pałeczki okrężnicy dostarczyły dowodów świadczących o tym, że przewód pokarmowy niemowlęcia reaguje objawami chorobowymi również na zakażenie szczepami bakteryjnymi niepatogennymi dla przewodu pokarmowego dzieci starszych i ludzi dorosłych, co wpłynęło na radykalną zmianę poglądów na etiologię ostrych biegunek niemowlęcych. Z biegiem lat okazało się, że tego rodzaju bakterii jest cała grupa, in. in. Salmonella enteritidis, 1Salmonella Lyphimurium, Salmonella agona, pałeczki z grupy Klebsiella zachowują się podobnie jak tzw. chorobotwórcze szczepy pałeczki okrężnicy.